Seizoen 1937 - 1938

1e elftal bij de oprichting



Eerste Paasdag 1937.

Op deze voor die tijd ongebruikelijke dag kwamen in café G. Beckers aan het Stenen Kruis 24 voetbalminnende bewoners van deze omgeving bij elkaar om een nieuwe vereniging op te richten. Onder hen bevond zich een kleine groep, die eventueel bereid was een bestuursfunctie te aanvaarden.
De oprichting werd die dag een feit. De nieuwe vereniging koos als naam Rooms Katholieke Voetbalvereniging Waubach-Lauradorp (afgekort R.K.V.V.W.L.).
De nieuwe wijk Lauradorp, een tiental jaren eerder door de mijnen Laura en Julia gepland en gerealiseerd, was geleidelijk aan tot een nieuwe gemeenschap uitgegroeid. Het Stenen Kruis was het centrum.
De nieuwe wijk (parochie) herbergde enige families, die voetballers van allure hadden voortgebracht. Die jonge voetballers vonden op dat moment onderdak bij verenigingen in de omgeving, o.a. Waubach, Laura, S.V.N. en R.K.O.N.S. Mocht het lukken deze knapen onder te brengen in één vereniging, dan had je een geweldig elftal. Alleen al de twee families Smeets konden je een half elftal leveren.

Voeg daarbij de familie Caenen en je bent een heel eind op weg. Hiermee willen we geenszins de eenlingen te kort doen.
De opzet lukte. Op een enkele uitzondering na waren de meeste spelers van klasse uit Lauradorp op die bewuste zondag present en meldden zich als lid van de nieuwe vereniging. De rest zou volgen.

Het eerste bestuur werd gekozen en was als volgt samengesteld: de heer P. Heinen (voorzitter), de heer P. Eijdems (secretaris) en de heer E. Schormans (penningmeester). De overige bestuursleden waren de heren H. Franken (later vele jaren penningmeester), S. Smeysters en P. Rademacher. Aangezien de vereniging voor het predikaat R.K. koos werd een geestelijk adviseur benoemd. Dat was bij de oprichting Pater van den Bosch.




In die tijd waren er meerdere voetbalbonden in Nederland. In Limburg kende men de N.V.B. (een neutrale bond) en de Rooms Katholieke Bond, de I.V.C.B.
R.K.V.V.W.L. werd lid van de I.V.C.B. Onze zustervereniging Waubach was lid van de N.V.B. Een derby was daardoor nog niet mogelijk. Aangezien de verstandhouding tussen de verschillende bonden allerminst goed te noemen was, bestond de mogelijkheid om binnen enkele dagen van club te wisselen. Voorwaarde was wel, dat je van een club, aangesloten bij de ene bond, overstapte naar een club, die lid was van de concurrerende organisatie. Een situatie die het mogelijk maakte om binnen enkele dagen versterking te zoeken, als dat nodig was. Een overschrijving was zo geregeld. Daar werd dan ook gretig gebruik van gemaakt.

Terug naar de start van de nieuwe vereniging. In de loop van enkele weken breidde de club zich zodanig uit, dat er een tweede elftal geformeerd kon worden.




Daarnaast meldden zich ook voldoende jeugdspelers om een A-elftal op de been te brengen.
Namen vanaf het eerste seizoen 2 seniorelftallen aan de competitie deel, het jeugdelftal moest zich tevreden stellen met het spelen van vriendschappelijke wedstrijden, afgewisseld met deelname aan toernooien. Aan toernooien ontbrak het in die tijd niet.
Het aanstellen van een trainer was in die tijd nog niet verplicht. Was het financieel niet haalbaar of vond men dat in die tijd een overbodige luxe, dan nam een van de spelers tijdens de training de leiding. Het eerste jaar was er geen trainer.



De eerste trainer voor de oorlog was Dr. E. Hüber, een tandarts in Scherpenseel. Hij was eerder al eens in dienst geweest van V.V. Waubach. In het officieel Orgaan van de Bond d.d. 22 juni 1937 (nr. 25, 17e jaargang) wordt de inschrijving van de nieuwe vereniging R.K.V.V.W.L. bekend gemaakt. Volgens de Officiële Mededeling van 7 september 1937 wordt, bij wijze van hoge uitzondering, het eerste elftal ingedeeld in de 2e klas I.V.C.B., het tweede elftal in de 2e klasse onderafdeling.
In de Officiële Mededelingen van 21 september 1937 staat de naamswijziging vermeld: R.K.V.V.W.L. wordt R.K.V.V. Waubach. Onder deze naam wordt aan de competitie deelgenomen.


Kermiszondag, 3 weken na de oprichting, vond het eerste optreden plaats. Een vriendschappelijke wedstrijd thuis tegen R.K.O.N.S.
Thuis wil zeggen op de wei achter de boerderij van de heer Vaessen in de Kantstraat. De ingang was in het Jennewegske. Later heeft de V.V. Waubach daar jaren haar toevlucht gezocht, totdat de huidige accommodatie gerealiseerd werd.
De eerste wedstrijd moest voortijdig worden afgebroken vanwege de aanhoudende regen. De stand was op dat moment 2-1 in het voordeel van R.K.V.V.W.L. Het eerste doelpunt werd gescoord door N.J. Smeets (Piefko). Scheidsrechter was de heer J. Bothmer. De opbrengst van de entreegelden bedroeg f. 37,50. Een aardig bedrag voor die tijd.
In oefenwedstrijden tegen eerste klassers werden overtuigende overwinningen behaald. Tegen Laura werd met 9-1 gewonnen, Kerkrade werd met liefst 12-1 verslagen.

In die tijd werden in de zomermaanden heel wat toernooien georganiseerd. Zondag aan zondag kon wel ergens in de omgeving aan een toernooi worden deelgenomen. Dankbaar werd door de blauwwitten van deze gelegenheid gebruik gemaakt. Men kon zich zodoende meten met gerenommeerde clubs.
En hoe! In Haanrade traden de onzen aan voor de Rector Thomasbeker. Chevremont werd in de finale met 4-1 aan de zegekar gebonden en de eerste beker was binnen met daarbij een niet te versmaden geldprijs. In Brunssum werd gestreden om het Zilveren Doel. In de finale moest Hoensbroek het ontgelden. Het werd een 7-0 overwinning voor R.K.V.V.W.L. De overwinningenreeks was nog niet ten einde. In Geleen werd de Graaf Huyn Trofee in de wacht gesleept. In de finale werd de nederlandse kampioen (I.V.C.B.) Kolping uit Helmond, zij het met moeite, met 2-1 overwonnen.
Enkele maanden na de oprichting werd het derhalve al tijd de aanschaf van een prijzenkast in overweging te nemen. Helaas zijn bij een inbraak later in de kantine een paar schitterende prijzen ernstig beschadigd.
De nieuwe vereniging had in een korte tijd getoond over een bijzonder sterk elftal te beschikken. Het is dan ook niet verwonderlijk, dat de vereniging de bond verzocht om niet in de laagste klasse te moeten beginnen.
Gezien de behaalde resultaten leek dit geen onredelijke vraag. De bond honoreerde dit verzoek. R.K.V.V.W.L. werd in de 2e klasse B ingedeeld (de op één na hoogste klasse).

Middels hulp van Laura & Vereniging te Eygelshoven (de meeste leden werkten op de mijnen Laura of Julia) was het nieuwe sportveld aan de Maastrichterlaan, speelklaar voor de competitiestart. Een nieuw terrein, ook een nieuwe naam.

Het aantal leden uit de kern Waubach was dermate groot, dat de naam R.K.V.V. Waubach gerechtvaardigd was. Onder deze naam ging men van start in het eerste competitiejaar.
De eerste wedstrijd werd thuis gespeeld tegen R.K.T.S.V. en gewonnen. In de eerste helft van de competitie liep de machine nog niet vlekkeloos. In de tweede helft volgden louter nog overwinningen. De laatste thuiswedstrijd tegen medekoploper Kaalheide moest de beslissing brengen. Het werd een 3-0 overwinning. Kampioen!



Automatische promotie was in die tijd nog een onbekend begrip. Er moest nog een promotie/degradatieronde gespeeld worden. Van de 8 wedstrijden werden er twee gelijk gespeeld, de rest gewonnen.

Eindstand:

1. Waubach
2. F.C.V.
3. Chevremont
4. Almania
5. Be Quick  (Berg en Terblijt)

De promotie was een feit.

Waubach(se Boys) speelde na één jaar al in de hoogste klasse.

De elftal-opgave aan de bond was volgens de officiële mededelingen als volgt:

C. Remmerde, J. Caenen, M. Beckers, P. Smeets, A. Caenen, J. Pelzer, N.J. Smeets (Piefko), Jean Smeets, J .M. Smeets (Jeuf), Jan Smeets (Johan) en Jan Drabbe.

Dit waren de vedetten van het eerste uur. Ze hadden een knappe prestatie geleverd. De naam van de nieuwe vereniging was in de omgeving meer dan bekend.